Specjalna okazja

Nie raz wspominałam, że do dziś zachwyca mnie wszystko co ma w sobie ludową nutę - czy to w modzie, czy w muzyce. Nie dzieje się to bez przyczyny, a przyczyna to uczestnictwo w zajęciach zespołu ludowego za moich szkolnych lat. To były czasy! 

Wczoraj odbył się uroczysty koncert z okazji jubileuszu 50-lecia Zespołu Pieśni i Tańca Młody Toruń. Wzruszeniom i oklaskom nie było końca - koleżanki i koledzy, obecni uczestnicy, a przede wszystkim reaktywowana na tę okoliczność grupa wychowanków, dostarczyli nam całe mnóstwo emocji! Wielkie brawa i podziękowania dla Was wszystkich! 

Nie tańczyłam na deskach sceny teatru, ale postanowiłam dopasować się do okoliczności strojem. Białych rajstop nienawidzę do dziś, ale kolorowe serdaki to jest to! Oto moja wersja folkowego wdzianka.

Czerwone korale z szuflady dopełniły stylizację. W przerwie koncertu zostały zerwane z mojej szyi, gdyż zabrakło ich dla tancerek - wyobraźcie sobie jak kolorowo musiało być na scenie!

Dla ostudzenia emocji zaprezentuję "powtórzony" szal - był już taki jedwab w podobnej oprawie. Teraz widzę w nim teatr cieni - może za sprawą cieni, które można dostrzec w tle na ścianie.

A na koniec kolorowe już rabatki :-)

 Wkrótce długi weekend - hurra!

Wielkanoc

W chwili przedświątecznego oddechu, śpieszę do Was z moimi tradycyjnymi już rymowankami, życząc Wam po prostu - Wesołych Świąt!

Pośród wiosennej melancholii

Buchnęły kwieciem drzewa magnolii

W żółtości swej forsycje

Zajęły już pozycje

Błękitów melodię rzewną, niczym z bałałajki

Niosą na wietrze cichutko szafirki i niezapominajki

Tulipan dumnie swą główkę przechyla

Kiedy będą święta? Jeszcze tylko chwila!

Nie tylko na niebie jawią się baranki

W źdźbłach trawy ukryte są pisanki

Gromadzą się świąteczne zapasy

Boczek, pasztet, szynka i pęto kiełbasy

W koszyczku gotowym do święconki

Chleb, jajko, sól, chrzan i wędzonki

Dla naszych miłych gości

Nie braknie też słodkości

Pascha, babki oraz mazurki

A może nawet z kremem rurki

Piętrzy się dobroci krocie

Rodzice, dzieci, ciocie

Są też życzenia od wuja

Wesołego Alleluja!

Fascynacja fascynatorem

Kiedyś moje młodsze dziecko powiedziało: Inteligentni ludzie nigdy się nie nudzą. W związku z czym na nudę nie narzekam ;-) Zafascynowały mnie fascynatory, bo to taka mała forma, można się fajnie pobawić, co jednak wcale nie znaczy, że robi się szybko. 

I tu chciałam nadmienić, że wszystkie prezentowane tu prace są wytwarzane za pomocą moich rąk, podczas żmudnego procesu filcowania wełny czesankowej z owczego runa. Włókna wełny, pod wpływem gorącej wody pęcznieją, a podczas długotrwałego masowania z użyciem mydła, tarcia, rolowania i walcowania zaciskają się, tworząc zwarty materiał.  Nie są to gotowe arkusze filcu, jak co niektórzy sądzą - takie małe sprostowanie dla tych, którzy nie mieli z tym nigdy styczności :-)

Wracając do fascynacji fascynatorami, dziś przedstawiam kolejne dwa. Wprawdzie nie znam osobiście żadnej angielskiej damy, której głowę fascynatory mogłyby ozdobić, ale mam nadzieję, że trafią na właściwe sobie miejsce.

filcowy fascynator/felted fascinator

Poza ręcznym filcowaniem i formowaniem, dochodzi jeszcze ręczne ozdabianie, w zależności od inwencji i humoru autorki, mniej lub bardziej bogate, co widać na pierwszym zdjęciu - igła i nitka często uczestniczą w procesie twórczym. Sami widzicie - nie ma czasu na nudę ;-)

Kiedyś w karnawale królowały kotyliony, może teraz pora na fascynatory?

Zadanie: Rozweselanie!

W mojej szafie przewraca się mnóstwo kolorowych szmatek, przeznaczonych do wykorzystania podczas filcowania. Na niektóre z nich długo pomysł nie przychodzi i odkładane są na lepszą chwilę. A kiedy ta chwila przyjdzie, powstaje coś, co wprawia mnie w samozachwyt! Mam nadzieję, że nie tylko mnie :-)

Te nasycone barwy właściwie niczego nie potrzebowały. Tylko odrobinę szklanych koralików ;-)

A co to? Urocze kopertówki - z wrażenia zapomniałam zrobić zdjęcia ich wnętrza, ono również zaskakuje kolorem. Może jutro doedytuję braki ;-) Przysłowiowa "mała czarna" z takim niepozornym dodatkiem z pewnością staje się bardziej wesoła, przy czym nie traci wcale na elegancji.

Co tam torebka! Targnęłam się na coś, czego jeszcze tu nie widzieliście. Te kwiaty po prostu mną zawładnęły i powstał mój pierwszy fascynator! Wprawdzie na ten mróz to on się raczej nie nadaje, ale czy on musi się do czegoś nadawać? Ważne, że rozwesela! 

A wszystko zaczęło się od tego:

Ona do niego: Ta torba jest taka smutna... Może koleżanka wymyśli coś, co ją rozweseli? 

No i wymyśliła dwie skromne wersje rozweselaczy torby.

Która, Waszym zdaniem, lepiej spełnia zadanie rozweselacza?

Jednego serca

Jednego serca tak mało, tak mało...

Tradycyjnie, od kiedy filcuję, włączam się w ideę Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy, przekazując na aukcję jedną z moich prac. Zachęcam więc do licytacji szala, który swoją folkową kolorystyką nawiązuje do barw WOŚP :-) Link do aukcji znajdziesz tu

Połącz przyjemne z pożytecznym - okaż serce i otul się miękkim szalem  :-)

Wcale nie białe święta!

Długo wyczekiwane jak zwykle szybko mijają - święta, ech...! Choinka pstrokato przystrojona - nie ulegam modom, nie ubieram drzewka według obowiązujących trendów - co roku jest kolorowo i barwnie. Zapowiadałam, że u nas będą kolorowe święta. Za oknem zielono jak wiosną, jednak to głównie za sprawą prezentów zrobiło się tęczowo.

Mamy i babcie w jednym, zostały obdarowane szalami, bo tego nigdy za wiele w damskiej szafie.

Nie jestem moherową babcią

Wciąż tryskam humorem

Wewnętrzne smuteczki

Dobijam kolorem!

Ojcowie i dziadkowie jednocześnie, dostali jakże męski gadżet - nunofeltową muchę.

Będę trendów prekursorem

Chętnie muchę dziś ubiorę

Jestem wesoły i nie narzekam

W kolorowe ciuchy się oblekam!

I jeszcze kilka ujęć szali - ich kolorowa energia poraża wręcz i o to chodzi! Mówimy stanowcze NIE szarym tłumom na ulicach! 

Mam nadzieję, że Wasze sylwestrowe przeżycia będą równie kolorowe! 

Wszystkiego dobrego w Nadchodzącym Roku Wam życzę!

Rymy z serca płynące

Radiowa Trójka ma swojego "karpia", ja mam swoje rymy. Piszę je już dziś delektując się chrupiącymi, pachnącymi ciasteczkami. Jak na razie tylko one zeszły z listy przedświątecznych kulinarnych przygotowań, ale ja, jak u Barei, "proszę pana, zawsze zdanżam na czas" ;-)

Lniany obrus prasowałam

I te rymy poskładałam

Gdy znów gwiazdka świeci nad lasem

Pochylamy się nad mijającym czasem

Co w tym roku nas spotkało?

Czego było nam za mało?

Miłe chwile wspominamy

Gorsze na bok odkładamy

W przyszłość patrzymy z nadzieją

Do przeszłości oczy się śmieją

Przy świątecznym stole

Uśmiech niech zagości

Spełnienia tylu życzeń

Ile w karpiu ości!

A skoro za oknem zielono, czemu nie święta jak na Hawajach - w girlandach kwiatów?

Ja przewiduję bardzo kolorowe święta, a Wy? :-)